WONEN IN ITALIË – Carlo Levi en Aliano

Ik rijd omhoog over een slingerweg van acht kilometer door een landschap van rotsen en diepe ravijnen. Ik ben op weg naar Aliano, een dorpje in de Basilicata waar de Torinese schilder/schrijver Carlo Levi twee jaar heeft vast gezeten in de jaren van het fascisme.

Hij schreef er het boek "Christus kwam niet verder dan Eboli" over en sinds ik dat heb gelezen, jaren geleden, heb ik altijd gedacht: ooit ga ik naar Aliano, het dorp waar het zich allemaal heeft afgespeeld.

Lees meer

Carlo Levi en Aliano

Ik rijd omhoog over een slingerweg van acht kilometer door een landschap van rotsen en diepe ravijnen. Ik ben op weg naar Aliano, een dorpje in de Basilicata waar de Torinese schilder/schrijver Carlo Levi twee jaar heeft vast gezeten in de jaren van het fascisme....................

Lees meer

Dorpsgekneuter

De rust keert terug in Mombarcaro. Ach, ik zal niet zeggen dat het niet gezellig is al die wandelaars, fietsers en motorrijders die de piazza in de zomer overspoelen...................

Lees meer

Nieuwe vrienden

En dan komt er opeens een onbekend Nederlands echtpaar mijn leven binnen stuiven. Ze hebben een halve 'borgata' (gehucht) gekocht en lopen over van de plannen. Ze gaan een luxe B & B beginnen en als ik de eerste keer bij ze kom...................

Lees meer

Op familiebezoek

"De zwaluwen bij San Rocco zijn weg" zegt Silvia. Het is een teken van de naderende herfst. Als de zwaluwen die 's zomers onder het dak van de San Rocco-kapel nestelen, zijn vertrokken, dan nadert het einde van de zomer...................

Lees meer

Prunetto

Onlangs reed ik door Prunetto. Het dorp waar mijn vriendin en buurvrouw Grazia is geboren en opgegroeid. Ik bedacht dat ik zo weinig van haar jeugd weet en dat ik ook nooit haar geboortehuis heb gezien...................

Lees meer

De westerlingen

Ik zit aan de lunch met zes splinternieuwe kennissen. Twee Nederlandse stellen en een Poolse met haar Duitse man. Het is de verjaardag van de gastheer. Zestig is hij geworden..................

Lees meer

Aardappelfeest

Ik weet het, het klinkt niet sexy, maar Mombarcaro is befaamd om zijn aardappels. Het belangrijkste feest van het jaar is dan ook het aardappelfeest, het laatste weekend van juli: La Sagra della Patata.................

Lees meer

Pallapugno

Ik zit op mijn terras over de tuin heen te kijken. En nog verder het dal in tot aan de heuvels. Zonder meer een geweldig uitzicht.................

Lees meer

Een paar apart

Weer Nederlanders leren kennen die zich hier net hebben gevestigd. Ondernemende mensen vol plannen. Kinderen volwassen, tijd voor een nieuw leven.................

Lees meer

Rust

Vorige week meldde ik dat ik na een 'golfje' logé's ook weer blij was de tijd aan mezelf te hebben. Na zo'n intensieve periode van veel op stap, veel uit eten, veel drank, veel praten................

Lees meer

Logé's

Gisteravond lag ik al om negen uur in bed. Gesloopt. Overdag mijn laatste logé van een reeks van vijf naar het vliegveld van Genua gebracht. Wilde snel naar huis en koos daarom voor een keertje de autostrada................

Lees meer

Via Aurelia

Ik zit op de boulevard van Varazze koffie te drinken. Ik ben weer onderweg naar het vliegveld van Genua. Vriendin Marianne ophalen, die een week komt logeren................

Lees meer

Zomer

Wat vind ik het leven hier in de zomer toch een feest! De hele tuin staat vol bloemen, vruchten rijpen en in de 'orto' schieten de bonen als groene raketjes uit de grond................

Lees meer

Huiskamerrestaurant

Ochtendwandeling. Half negen. Gemma staat in haar voortuin de tomaten te begieten. "Goeiemorgen Emma!" Ik loop verder. Daar zie ik Elisa en Sara over de railing van de piazza hangen. "Ciao Cri" gillen ze naar beneden................

Lees meer

Inluiden van de zomer

Het is boodschappendag. Op die dagen rijd ik van hot naar her. Vaak van het ene dorp naar het andere. Ik begon vandaag in Ceva, doel: de kantoorboekhandel waar ze bijna alles verkopen................

Lees meer

Leven en de dood

Woensdagmiddag om half drie beginnen de klokken te luiden. Ze beieren op een speciale manier. Het zijn doodsklokken. Ze kondigen aan dat iemand in het dorp is overleden...............

Lees meer

Italiaanse gezelligheid

Rosa was geopereerd en weer thuis, dus ging ik even bij haar op bezoek. "Er is nog iemand die je goed kent" zei ze glimlachend toen ik binnen kwam. Het was Ada..............

Lees meer

Met z'n allen koken

Mombarcaro is befaamd om zijn aardappelen. Als Nederlander denk je dan al gauw: nou moe en word je daar niet koud of warm van. We zijn immers opgegroeid met Bintjes.............

Lees meer

Groene oase

Het weekje Monteisola vloog voorbij. Zaterdagochtend stond ik om negen uur al gepakt om naar de boot te lopen. Bij de ingang van de tuin was een man tegels tegen de muur aan het metselen.............

Lees meer

Even eruit

"Hoe lang kom je hier nu al?" vraagt Vilma mij, nu ik weer een weekje op Monteisola logeer. "Jouw vader was net overleden" antwoord ik haar. "Dat was in 2007!" antwoordt ze............

Lees meer

Dorpse gezelligheid

Mijn huis is een bende. Overal liggen houtsnippers, zakken met hout, dozen met geperst hout, zakken vol pellets en veel, veel stof............

Lees meer

Hare hoogheid Mafalda

Mombarcaro telt een ontelbare hoeveelheid katten. Met zijn allen vormen ze een mini-maatschappijtje. De invloedrijkste kat is Mafalda, de kat die resideert in de bar............

Lees meer