
WONEN IN ITALIË – Parochie-uitje
De eerste jaren dat ik hier woonde, ging ik nooit mee met het jaarlijkse uitje van de kerk. Het leek me zo duf en saai, maar daar ben ik dubbel en dwars van teruggekomen. Een paar jaar geleden vroeg Carla, de koster, me of ik en mijn Duitse vriendin niet een keer mee wilden gaan.
Ze wilde wat vers bloed bij het vaste gezelschap. Mijn vriendin had zich notabene uitgeschreven bij de katholieke kerk, maar dat was geen probleem. Wij gingen mee en hadden echt een mooie dag.
Lees meer

Jarenlang was het een droom. Een huis in Italië. Op vakantie stond ik steevast lang voor de etalage van de makelaar ter plaatse. Maar het moment was (nog) niet geschikt. Ik werkte nog, mijn geliefde was ziek, m’n ouders hadden steeds meer zorg nodig. Ik bleef dromen en fantaseren, allemaal heel veilig. Jaar na jaar ging voorbij. Er gebeurde veel. Cor ging dood, ik maakte een voettocht naar Rome, werd ontslagen en toen was daar opeens het moment van: nu of nooit.

