
WONEN IN ITALIË – Rust
Vorige week meldde ik dat ik na een 'golfje' logé's ook weer blij was de tijd aan mezelf te hebben. Na zo'n intensieve periode van veel op stap, veel uit eten, veel drank, veel praten, kan ik er intens van genieten me in mijn tuin terug te trekken.
Even geen bar, geen restaurants, maar keutelen in huis en in de tuin. Een beetje onkruid wieden tijdens de minder hete uren en 's avonds met mijn gieter de bloemen water geven, al mag dat eigenlijk niet meer. (In verband met de droogte mag water alleen nog gebruikt worden voor het eten en om je te wassen.)
Lees meer

Jarenlang was het een droom. Een huis in Italië. Op vakantie stond ik steevast lang voor de etalage van de makelaar ter plaatse. Maar het moment was (nog) niet geschikt. Ik werkte nog, mijn geliefde was ziek, m’n ouders hadden steeds meer zorg nodig. Ik bleef dromen en fantaseren, allemaal heel veilig. Jaar na jaar ging voorbij. Er gebeurde veel. Cor ging dood, ik maakte een voettocht naar Rome, werd ontslagen en toen was daar opeens het moment van: nu of nooit.

